پتروک
صبح
پسر: نَنَه ، وی باوا بگو یارانه ی مو بدهَه ای خودوم .بیچه حَک مو نادهَ ؟
مادر: نَنَه نَدرت باهوم، باوت پَ پول لوباس و نونت ای گُجا بدَهَ ؟ تازه تو تلمیزون اگوهتی پول آب و بَرک آزاد حساب ابو .مِث پیشتر نِهِه که نِصمی دولت اَدادی.
پسر: مو سَروم نابو، نون و لوباس وظیفشنه. یه پول حَک مونه باید بدَهَ ای خودوم.اصلا واشی بگو سهمیه مو بدَهَ مو نون و لباسوم ناوی.
مادر: تو بیچه گَپ گوش ناکَشی چوکوم؟ خیلی خو حَلا پَسین که باوت یَه مو واشی اگوم.
پسین
مادر: بامَرد، وی یه چوکت یَ چیزی بگو. دل مونی خون کرده .ای مونی کشته.! اگو سهم یارانم بدَ ای خودوم دگَه خرجیمَم ناوی.پدر: یِه گوهون ناخوره. ! بگو برَ سَکَت بَه. مَرَضی خولکت بکَهَه. 20سال نونوم دادهی تا ایتیم رسوندی.حَلا سَهمت اویتت.بگو بیا بگه (!!!) بَه بولفض اَبَندومی وَر هَمی کُنار سه شو سه روز، تا یه باد ای سَری خالی ببو. مِهنَت بی صاحاب.سَهمت اویتت.خون خروووووو.
مادر: مو نادونوم تو خودت یه چیزی واشی بگو اکده سَر اَ دل مو نَکنه. ای صُب تا شو دل مونی سیاه کرده.
پدر: حَلا گُجایه؟ بهلی تو بیه ادونوم چکاری کَنوم معلوم نهه جونَمَرگ بودَه ، الان کِل کُودوم چوکَلَکه وَر تو کُودوم گاش نشته ، خولک چِپِرون چه کار اکنه. کار قِسمی معلوم نِهه چیه.
مادر: مو چَ دونوم خودت ادونی... شَری ای سر مو خلاص کن.
شب
پدر: یارَه تو چتنه؟ چت اَوی؟ درد مَرگت چیه؟ یارانه خو کَدَر هَمی پُر کردن لوتون هم نابو ... سهم سهم اکَنی .تو سَهمی داری سَگِ در جَهَندَم..!پسر: هونی پَ چه. سَهم نداروم؟ چوریون هم کَد مو هَمَشون ماشین سوارن جوبونشون هم رِک ای پولِن . ولی مو یَ خَر لَنگی هم نداروم ! تو هَمی پول خودوم بدَهی ای توم دگَه چیزی ناوی.
پدر: برَه گُم بَ... ای خودت وی چوریون مَردُم یکی کَنی ؟ آوون مٍث تویِن؟ اگَ گوچِگ مِث تویه نَبودن مَرگی ببو بَلکوم. بِرَ دور بَ ای جلو چٍشوم کَدَر هَما چوک دُرگوش هم نبودی .کَد لِنگون تو هم نابو. تَلا برَ سی کَن چَه کَنه؟.
پسر: خیلی خو اَرَم گُم اَباهوم. اَگه نَرَم ای خو نَکوشوم . اَرَم سَم اَخوروم ای دَس شما راحت باهوم حَلا سی کن.
پدر: آ...پِرت. تو عُرضه ی هَمی کارَم نَداری برَ سَکَت بُبَه بهترِه بی عار چِش سَفید.
...............................................................................................................
و پسرک جوان پس از سر کشیدن نیم لیتری سم علف کش تلافی میکند و به خیال خود پدر را می چزاند... !!!
برچسب:
نویسنده: محمد بامشاد